گاهی خوشی گاهی غم

چند بار شروع کردم به نوشتن ولی نتونستم کارم رو تموم کنم هر دفعه مشکلی جلوی کار رو گرفت.

جریان از این قرار که دیگه دارم می برم ،دارم کم میآرم، خسته ام، از یاداوری خاطراتی که نمی خوام به یاد بیارم نه بخاطر تلخیش که بهترین لحظات من بودن ،بلکه بخاطر نیست شدن بخش بزرگی از اون خاطرات.

به هر چی فکر می کنم و در هر لحظه،همیشه وهمیشه توی ذهنم.

نمی دونم نوشتن این مطالب میتو نه کمکی کنه یا بی معرفتی نسبت به یه دوست قدیمی،قدیمی ترین دوست از دست رفتمه.